Nederland een belastingparadijs?

Bron: Redactie FiscaalTotaal

Jaarlijks wordt er duizenden miljarden euro’s door Nederland gepompt. Tot wel 20 keer de omvang van de Nederlandse economie. Er zijn méér dan 20.000 brievenbusfirma’s waar geen of nauwelijks mensen werken. Zelfs in de ogen van de Amerikaanse president Barack Obama is Nederland een belastingparadijs, maar klopt dit beeld? En waarom vestigen de grote multinationals zich in Nederland. Wat maakt Nederland zo aantrekkelijk?

Als mensen beweren dat Nederland een belastingparadijs is dan bedoelen ze dat het een belastingparadijs is voor bedrijven. Burgers ervaren het namelijk heel anders. De belastingdruk op particulieren is vergelijkbaar met andere Europese landen of zelfs hoger. Voor bedrijven geldt in beginsel hetzelfde. Het hoogste Vpb-tarief is 25% in Nederland, dat is niet bijzonder laag en ook in Oostenrijk, Denemarken en Portugal bedraagt het Vpb-tarief 25%. Ook veel andere landen zitten rond de 25 procent. Als het niet aan het Vpb-tarief ligt, waar ligt het dan wel aan dat (inter)nationale bedrijven Nederland als een belastingparadijs zien?

Voordelen Nederland voor internationale bedrijven

– Nederland heeft heel veel (bilaterale) belastingverdragen gesloten met verschillende landen. Deze belastingverdragen zorgen ervoor dat dubbele belasting wordt voorkomen of verminderd.
– Op dividenden, interest en royalty’s die stromen door Nederland heft Nederland géén of hele lage belasting (andere landen heffen wel of méér belasting)
– De deelnemingsvrijstelling speelt ook een rol bij het aantrekken van bedrijven. Als een dochtermaatschappij eenmaal belasting heeft betaald in het buitenland, hoeft dan niet nog een keer belasting te worden betaald in Nederland.
– De ervaring en expertise van de fiscale advieskantoren met belastingplanning spelen ook een rol. Decennia lang worden hier al bedrijven geadviseerd om een fiscale structuur op te zetten.
– De Belastingdienst maakt daarnaast ook individuele afspraken met bedrijven over tarieven en de grondslag. Hierdoor betalen bedrijven weinig belasting en lopen ze niet het risico dat ze voor onverwachte (belasting)kosten komen te staan.
– De ‘advance pricing agreement’ (APA) geeft ook zekerheid. Dit is een afspraak vooraf over de vaststelling van een zakelijke beloning of een methode voor de vaststelling van een dergelijke beloning voor toekomstige grensoverschrijdende transacties (goederen en dienstverlening) tussen gelieerde lichamen of tussen onderdelen van eenzelfde lichaam
– Tot slot is er de ‘advance tax ruling’ (ATR). Dit is eveneens een afspraak vooraf en geeft zekerheid over de fiscale gevolgen van een voorgenomen transactie of samenstel van transacties voor bepaalde, in het ATR-besluit genoemde, internationale onderwerpen.

Waarom bedrijven als Google en Ikea zich in Nederland vestigen is hiermee iets duidelijker geworden. Bedrijven richten in Nederland brievenbusmaatschappijen op. Vervolgens wordt het vermogen weer doorgesluisd naar elders waar weer weinig vermogensbelasting/inkomstenbelasting wordt betaald. Hoewel er in een land veel omzet en eigenlijk winst gegenereerd wordt, kan er toch weinig belasting worden betaald.

Een voorbeeld: Het merkrecht wordt bijvoorbeeld in Nederland ondergebracht. Vanuit Nederland worden er veel kosten in rekening gebracht aan de vennootschap in het buitenland waar veel omzet is gegenereerd. In Nederland zijn de royaltyrechten heel laag belast. Vervolgens wordt gebruik gemaakt van de regel dat er in Nederland in tegenstelling tot andere landen op uitgaande dividend, rente en royaltystromen géén bronheffing bestaat. Het geld gaat dan naar een land waar het vennootschapsbelastingtarief heel laag is. Als daar relatief weinig belasting is betaald stroomt het geld weer door naar een zogenoemde tax-haven waar er géén vermogensbelasting is.

Maatschappelijke onrust

De laatste tijd is er ook heel veel maatschappelijke onrust over de gang van zaken rondom het weinig tot niet betalen van belasting door multinationals. Niet alleen in Nederland maar ook in de rest van Europa. In Engeland is er zelfs een parlementaire commissie opgericht die de fiscalisten van o.a. Starbucks heeft ondervraagd. De hamvraag was: hoe het zo kan zijn dat Starbucks in al die jaren dat ze actief zijn in het Verenigd Koninkrijk zo weinig belasting betalen? Tegenwoordig wordt gesproken van de ‘fair share’. Bedrijven zouden hun steentje moeten bijdragen aan de gemeenschap. De maatschappelijke onrust heeft tot gevolg gehad dat Starbucks heeft toegezegd dat ze vrijwillig miljoenen ponden ‘belasting’ gaat overmaken naar de Britse schatkist. Hoe dat bedrag formeel gekwalificeerd moet worden is ook nog maar de vraag want volgens de wet en verdragen is Starbucks het niet schuldig. Wellicht kiezen ze voor de optie dat ze minder voor het merk Starbucks betalen en op die manier meer winst overhouden.

terug