Moet de intermediair blij zijn met de reorganisatie bij de Belastingdienst?

 

De reorganisatie bij de Belastingdienst is natuurlijk al aardig in het nieuws geweest. Het klinkt allemaal leuk: optimalisering van het aangifteproces, minder blauwe enveloppen en een meer dynamische Belastingdienst. Maar wordt het echt allemaal beter?

Investeringsagenda Belastingdienst

De reorganisatie wordt toegelicht in de Investeringsagenda Belastingdienst, nr.DGB/2015/2173U en bijbehorende bijlagen. Er worden per saldo 3.500 banen geschrapt, 5.000 medewerkers verdwijnen maar er moeten 1.500 nieuwe medewerkers worden aangetrokken. De inzet van de (des)investering kan kort worden omschreven als de opzet van een kennissysteem, verbetering van de informatieverstrekking aan belastingplichtigen en het feitelijk verzwaren van de eigen verantwoordelijkheid van belastingplichtigen. De plannen kunnen niet los worden gezien van het lopende wetsvoorstel elektronisch berichtenverkeer Belastingdienst (34 196), dat per 1 oktober in werking zou moeten treden.

BelastingTelefoon

Het verdwijnen van arbeidsplaatsen berust op het terugbrengen van administratieve en routinematige taken, met name bij de BelastingTelefoon worden banen geschrapt. Ongeveer 90% van de jaarlijkse telefoontjes (13,5 miljoen) gaan over status- en procesvragen en slechts 10%, maar nog steeds 1,5 miljoen, betreffen met fiscaal-inhoudelijke vragen. In de nieuwe situatie moeten belastingplichtigen veel meer zelf gaan regelen binnen een eigen omgeving waarin ook informatie van derden wordt opgenomen. De overgebleven medewerkers van de BelastingTelefoon richten zich op de inhoudelijke vragen en krijgen beslissingsbevoegdheid, wat betekent dat er ‘zwaardere’ medewerkers moeten worden ingezet dan wel moeten worden aangetrokken. Dit laatste lijkt weer veel op de plannen van staatssecretaris Weekers en roept dan ook dezelfde vragen op over gewekt vertrouwen, het vastleggen hiervan en of de Belastingdienst hier heel enthousiast van wordt (zie Kan de BelastingTelefoon vanaf 2012 vaker een gerechtvaardigd vertrouwen wekken?).

De zogenoemde Berichtenbox

De Tweede Kamer heeft in het verslag bij het wetsvoorstel elektronisch berichtenverkeer Belastingdienst (34 196, nr. 6; Wiebes moet deze vragen nog beantwoorden) al terecht aangegeven dat aan het verplicht stellen van elektronisch berichtenverkeer allerlei problemen kleven. Hoe moet het met belastingplichtigen die nu al geen gebruik kunnen maken van de digitale mogelijkheden en bijstand nodig hebben? En hoe zit het met analfabeten, anderstaligen en buitenlands belastingplichtigen? De lager opgeleide medewerkers die kunnen helpen, gaan immers verdwijnen. Als aanslagen en dergelijke uitsluitend in de eigen omgeving binnenkomen, moeten belastingplichtigen actiever worden om bezuinigingen te compenseren. Verschillende Kamerfracties willen dan ook dat er een goed functionerend systeem van notificaties komt en mogelijk een fysieke brief om mensen te attenderen dat er berichten klaar staan. Zij zijn ook bang voor een systeem met een flink aantal (verificatie)stappen: ‘Het is alsof post van de Belastingdienst niet meer bezorgd wordt, maar de belastingplichtige deze zelf mag ophalen op het postkantoor.’. Ook de rechtsbescherming bij verplicht gebruik van de Berichtenbox is een vraagpunt, alsmede de veiligheid van DigiD gezien de recente problemen (hackers, stelen van brieven met inlogcodes, enz.).

Data-analyse

Voor een betere controle van aangiften en een meer doeltreffende handhaving wordt ingezet op massale data-analyse, waaruit dan per belastingplichtige de grootste risico’s moeten blijken. Doordat ook de aard van het risico wordt aangegeven zou de behandeltijd aanzienlijk moeten dalen. Waar komt die massale data vandaan oftewel wie wordt verplicht deze data aan te leveren? En betekent dit dat de Belastingdienst nog meer gegevens gaat uitvragen en opslaan?

Inkomstenbelasting als een soort aangiftebelasting?

Wiebes wil in het kader van de stelselherziening naar een inkomstenbelasting met karakteristieken van een aangiftebelasting zoals bijvoorbeeld de loonheffing. Waarschijnlijk is dit ook een van de redenen waarom het invoeren van een nieuw heffingssysteem voor de aanslagbelastingen, opgenomen in het wetsvoorstel vereenvoudiging formeel verkeer Belastingdienst (33 714), vertraging oploopt. Aansluiting bij de naheffingsregels impliceert dat de huidige ‘rechtsbescherming’ in de vorm van nieuw feit, de onderzoeksplicht voor de inspecteur, kenbare fout, en dergelijke verdwijnen. En als medewerkers worden geacht productiever te zijn, krijgen we dan een target-mentaliteit met gevolgen zoals juist méér bezwaar en beroep? Hij geeft aan dat de vernieuwing en productiviteitsverhoging goed werkte bij de Engelse en Amerikaanse belastingdiensten. Betekent dit dat we IRS-achtige situaties kunnen verwachten waarbij je elke tien jaar wordt doorgelicht om te compenseren dat de Belastingdienst geen mankracht heeft of wil inzetten? Belastingplichtigen krijgen dan al snel te maken met bewijsproblemen als zij niet allerlei stukken bewaren. De reorganisatie is naar onze mening deels een verschuiving van lasten en kosten naar belastingplichtigen en derden.

Discussie (1)

Bekijken en participeren
Custers Belastingadvies
Het bovenstaande artikel spreekt mij zeer aan. Ik ben belastingconsulent "in ruste", maar doe voor wat oude klanten nog steeds wat werk. Derhalve koop ik geen dure software meer, en ook geen PKIcertificaten. Voor lieden als mij maakt de belastingdienst het zeer moeilijk. Uitstelregeling: niet meer mogelijk. Papieren aangiftebiljetten voor klanten die niet over DIGID beschikken, en daarmee ook nauwelijks iets kunnen: bijna niet meer mogelijk. Oorzaak: Wiebes en Rutte, beide VVD. De belastingdienst treft waarschijnlijk geen blaam, maar het zou deze dienst passen, bij deze "heren" scherp te protesteren, desnoods door middel van stakingen. Dan is het snel opgelost.
Log in of Registreer om een reactie te plaatsen
terug