Elektronische diensten buiten de EU: geen BTW! Of toch wel?

 

Ondernemers die online toegang bieden tot bijvoorbeeld games en databases moeten bepalen in welk land BTW verschuldigd is. Als is vastgesteld dat de afnemer buiten de EU is gevestigd, dan beperken adviseurs en accountants zich vaak tot de hiervoor gedane constatering: er is geen BTW verschuldigd. Maar, er is een toenemende kans dat er wél BTW verschuldigd is.

Achtergrond elektronische diensten

Ondernemers die online toegang bieden tot games, muziek, databases, e-books, cursussen en dergelijke moeten bepalen in welk land BTW verschuldigd is. Deze diensten vallen onder de noemer elektronische diensten: diensten die via internet of een elektronisch netwerk worden verleend, die grotendeels geautomatiseerd zijn, slechts in geringe mate menselijk ingrijpen vergen en zonder informatietechnologie niet kunnen worden verricht (artikel 7 lid 1 BTW-verordening).

Deze diensten zijn voor de heffing van BTW belast in het land van de afnemer c.q. gebruiker. Dit was sinds 2010 al zo ten aanzien van elektronische diensten aan andere ondernemers (de B2B-diensten), sinds 1 januari 2015 geldt dat ook als de afnemer een niet-ondernemer is (de B2C-diensten). De aanbieder dient via de website waarop de dienst wordt aangeboden ervoor te zorgen dat het land van de afnemer eenduidig kan worden vastgesteld. Denk hierbij aan alle invulvelden bij het aanmaken van een account of bestellen van een digitaal product.

Afnemer buiten de EU: makkelijk, geen BTW!

Als is vastgesteld dat de afnemer buiten de EU is gevestigd, dan is de elektronische dienst klaarblijkelijk belastbaar buiten de EU. Omdat de reikwijdte van de Europese BTW is beperkt tot het grondgebied van de EU, is de aanbieder in deze situatie geen Nederlandse BTW of BTW van een andere EU-lidstaat verschuldigd. Er is zelfs geen aangifterubriek voor in de Nederlandse BTW-aangifte, ook al blijkt men in de praktijk rubriek 1-e of zelfs rubriek 3-a (de rubriek die ziet op de export van goederen) te gebruiken.

Of toch BTW?

Maar, er is een toenemende kans dat er wél BTW verschuldigd is. Het gaat dan niet om Nederlandse of EU BTW, het gaat om BTW-heffing in het niet-EU land van de afnemer.

Steeds meer landen zien de groeiende digitale economie als een potentiële inkomstenbron. Ook worden lokale ondernemers gehinderd als het afnemen van digitale diensten bij een buiten dat land gevestigde aanbieder ‘BTW-vrij’ is, en de lokale ondernemer wel BTW verschuldigd is. We zien nu dat steeds meer landen overgaan tot het introduceren van een BTW-heffing of deze mogelijkheid onderzoeken. Japan, Noorwegen, IJsland, Zuid-Afrika, Zuid-Korea en Zwitserland kennen al een dergelijke heffing; binnenkort volgen in elk geval Australië, Nieuw-Zeeland, Rusland en Wit-Rusland.

Wie is dan BTW verschuldigd?

Waar bij elektronische diensten aan ondernemers de lokale BTW vaak nog verlegd is (dit dient in elk land te worden nagegaan), dat is niet zo bij diensten aan niet-ondernemers. Dat betekent dat er een zelfstandige registratie- en aangifteplicht ontstaat voor de in de EU gevestigde aanbieder. Deze aanbieder zal zich moeten verdiepen in de juiste procedure, de toepasselijke tarieven (hetgeen binnen een land per regio kan verschillen), factuurvereisten en dergelijke. Ook zijn er landen die het aanstellen van een lokale fiscaal vertegenwoordiger verplicht stellen, al dan niet met het moeten stellen van een zekerheid.

Conclusie

Aanbieders van elektronische diensten met afnemers buiten de EU hebben er een zorgplicht bij: men moet zich verdiepen en op de hoogte laten houden van alle ontwikkelingen wereldwijd ten aanzien van de BTW-heffing. Het aantal landen met een dergelijke heffing zal alleen maar toenemen. Gelukkig zijn er dan adviseurs die cliënten tijdig informeren en begeleiden bij alle niet-EU verplichtingen.

terug